|

Desiderata
Krocz spokojnie wśród zgiełku i pośpiechu – pamiętaj, jaki
spokój jest w ciszy. Tak dalece jak to możliwe, nie wyrzekając
się siebie, bądź w dobrych stosunkach z innymi ludźmi. Prawdę swą głoś
spokojnie i jasno, słuchając też co mówią inni, nawet głupcy i
ignoranci, oni też mają swą opowieść. Jeśli porównujesz się z
innymi, możesz stać się próżny lub zgorzkniały, albowiem zawsze
będą lepsi i gorsi od ciebie. Ciesz się zarówno swymi
osiągnięciami jak i planami. Wykonuj z sercem swą pracę, jakakolwiek by
była skromna. Jest ona trwałą wartością w zmiennych kolejach losu.
Zachowaj ostrożność w swych przedsięwzięciach – świat bowiem
pełen jest oszustwa. Lecz niech ci to nie przysłania prawdziwej cnoty;
wielu ludzi dąży do wzniosłych ideałów i wszędzie życie jest
pełne heroizmu. Bądż sobą, a zwłaszcza nie zwalczaj uczuć; nie bądź
cyniczny wobec miłości, albowiem w obliczu wszelkiej oschłości i
rozczarowania jest ona wieczną jak trawa. Przyjmuj pogodnie to, co lata
niosą, bez goryczy wyrzekając się przymiotów młodości. Rozwijaj
siłę ducha, by w nagłym nieszczęściu mogła być tarczą dla ciebie. Lecz
nie dręcz się tworami wyobraźni. Wiele obaw rodzi się ze znużenia i
samotności. Obok zdrowej dyscypliny, bądź łagodny dla siebie. Jesteś
dzieckiem wszechświata: nie mniej niż gwiazdy i drzewa, masz prawo być
tutaj i czy to jest dla ciebie jasne czy nie, nie wątp, że wszechświat
jest taki, jaki być powinien. Tak więc bądź w pokoju z Bogiem,
cokolwiek myślisz o jego istnieniu i czymkolwiek się zajmujesz i
jakiekolwiek są twe pragnienia. W zgiełku ulicznym, w zamęcie życia
– zachowaj pokój ze swą duszą. Z całym swym zakłamaniem,
znojem i rozwianymi marzeniami, ciągle jeszcze ten świat jest piękny.
Bądź uważny, staraj się być szczęśliwy.
(tekst znaleziony w starym kościele św. Pawła w Baltimore datowany w 1692 roku)
|